Ερωτήματα 2+1 στην πρώην αντιδήμαρχο κ. Μαρίνα Ρισβά Πατακοπούλου

 

Αναμεταδίδουμε την γραπτή συνέντευξη που έδωσε η κ. Μαρίνα Ρισβά Πατακοπούλου,  στον διαχειριστή της ιστοσελίδας (blog)  "Lepanto Porto"

Η Μαρίνα Ρισβά Πατακοπούλου είναι ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος του δήμου Ναυπακτίας.

Διαχειρίστηκε την τελευταία διετία ως Αντιδήμαρχος το χαρτοφυλάκιο της Κοινωνικής Αλληλεγγύης του δήμου Ναυπακτίας με θετικό αποτύπωμα, αυτό αποτελεί καθολική πεποίθηση των δημοτών της Ναυπακτίας.

Το ''Lepantoporto ''  της έθεσε τρία ενδιαφέροντα Ερωτήματα που αφορούν το παρόν και το μέλλον της πολιτικής και κοινωνικής της δράσης.και με περισσή ευγένεια ανταποκρίθηκε.

Την ευχαριστούμε.

1)    -Από τη συμπολίτευση στην αντιπολίτευση. Πόσο δύσκολο είναι;

____________________________________________________

-Δεν θα πω ότι ήταν εύκολο. Ήταν όμως αναγκαίο. Για μένα, η μετάβαση από τη συμπολίτευση στην αντιπολίτευση δεν ήταν μια πολιτική επιλογή τακτικής, αλλά μια βαθιά ηθική και συνειδησιακή απόφαση.

Στη συμπολίτευση βίωσα έναν ασφυκτικό τρόπο λειτουργίας, όπου η ελεύθερη έκφραση, ο διάλογος και η διαφορετική άποψη συχνά αντιμετωπίζονταν ως πρόβλημα και όχι ως δύναμη. Υπήρχε ένα άτυπο αλλά σαφές μήνυμα: «πάμε όλοι μαζί, χωρίς ερωτήσεις, χωρίς αντιρρήσεις, χωρίς προσωπική κρίση». Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι απόψεις δεν απλώς αγνοούνταν ΚΑΤΑΠΝΙΓΟΝΤΑΝ.

Σήμερα, από τη θέση της αντιπολίτευσης, νιώθω πιο ελεύθερη, πιο καθαρή και πιο αληθινή. Μπορώ να μιλήσω χωρίς φίλτρα, χωρίς έλεγχο, χωρίς την υποχρέωση της σιωπής στο όνομα μιας επίπλαστης “ενότητας”. Μπορώ να υπερασπιστώ όσα πιστεύω, να ασκήσω ουσιαστικό έλεγχο, να σταθώ δίπλα στον πολίτη χωρίς δεσμεύσεις και χωρίς φόβο.

Η αντιπολίτευση, όταν γίνεται με ευθύνη και αγάπη για τον τόπο, δεν είναι άρνηση. Είναι δημοκρατική εγρήγορση. Και σε αυτή τη φάση της ζωής και της πορείας μου, αισθάνομαι ότι υπηρετώ καλύτερα την κοινωνία και τη συνείδησή μου από αυτή τη θέση.

 

2)   -Ποιο το περίγραμμα των δράσεων που προτίθεστε να υλοποιήσετε;

_____________________________________________________

-Οι δράσεις που προτίθεμαι να υλοποιήσω δεν γεννιούνται από θεωρία ή φιλοδοξία, αλλά από εμπειρία ζωής, διαδρομή και πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Είναι συνέχεια όσων ξεκίνησα, όσων πίστεψα και κυρίως όσων δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω μέσα σε ασφυκτικά πλαίσια και χωρίς τα αναγκαία μέσα.

Σε αυτή τη φάση, σκέφτομαι πολύ σοβαρά την ίδρυση ενός μεγάλου, ανοιχτού Συλλόγου Γυναικών Ναυπακτίας. Όχι ενός ακόμη τυπικού σωματείου, αλλά ενός ζωντανού κοινωνικού κυττάρου. Ένας χώρος συλλογικής έκφρασης, δράσης και στήριξης, όπου οι γυναίκες θα μπορούν να αρθρώνουν λόγο, να διεκδικούν, να δημιουργούν και να παρεμβαίνουν ουσιαστικά στα ζητήματα που αφορούν την κοινωνία μας: την οικογένεια, την κοινωνική συνοχή, την πρόληψη της βίας, την ισότητα, την αλληλεγγύη, τη φροντίδα των ευάλωτων,την παράδοση,τα Ήθη και έθιμα, τον πολιτισμό μας, την τοπική μας γαστρονομία και πολλά άλλα !!!!

Μέσα από αυτή τη συλλογική προσπάθεια, θέλω να αναδείξω δράσεις που έμειναν ανεκπλήρωτες, όχι από έλλειψη βούλησης, αλλά από έλλειψη στήριξης. Δράσεις με καθαρό κοινωνικό πρόσημο, χωρίς κομματική ταυτότητα, με μοναδικό στόχο το κοινό καλό. Γιατί πιστεύω βαθιά ότι η κοινωνική προσφορά δεν χρειάζεται πολιτική ετικέτα για να είναι ουσιαστική.

Η συλλογική δύναμη των γυναικών είναι ένα από τα πιο δυνατά και σταθερά θεμέλια μιας υγιούς κοινωνίας. Οι γυναίκες γνωρίζουν να κρατούν ισορροπίες, να ενώνουν, να αντέχουν και να μετατρέπουν τη δυσκολία σε δημιουργία. Όταν δρουν μαζί, μπορούν να αλλάξουν πραγματικά τα πράγματα με ευαισθησία αλλά και αποφασιστικότητα.

Αυτό είναι το περίγραμμα των δράσεών μου: συνέχεια, συνέπεια, κοινωνική ευθύνη και συλλογικότητα. Με καθαρό λόγο, ανοιχτή καρδιά και πίστη ότι η αλλαγή ξεκινά από τους ανθρώπους.

3)    -Θα είστε υποψήφια δήμαρχος στις επόμενες δημοτικές εκλογές;

__________________________________________________

-Δεν ήταν ποτέ κάτι που σχεδίασα ή επιδίωξα. Η αλήθεια είναι πως δεν μεγάλωσα με τη φιλοδοξία να ηγηθώ ενός Δήμου. Όμως η πολιτική και κυρίως η κοινωνία δεν κινείται πάντα με σχέδια. Κινείται με ανάγκες.

Το τελευταίο διάστημα, αισθάνομαι έντονα ότι η ίδια η κοινωνία της Ναυπακτίας με φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με αυτό το ερώτημα. Άνθρωποι της καθημερινότητας, γυναίκες, οικογένειες, ενεργοί πολίτες, μου μιλούν όχι με όρους αξιωμάτων, αλλά με όρους αγωνίας και προσδοκίας. Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορείς ούτε να το αγνοήσεις ούτε να το προσπεράσεις. Είναι ακόμη νωρίς για απαντήσεις.

Πιστεύω βαθιά ότι οι αποφάσεις αυτού του μεγέθους δεν πρέπει να γεννιούνται από εγωισμό ή προσωπική φιλοδοξία, αλλά από συνείδηση ευθύνης. Εκείνο που με απασχολεί σήμερα δεν είναι ο τίτλος, αλλά το περιεχόμενο: Να μη μένει η Ναυπακτία ένα όμορφο περιτύλιγμα με εσωτερικό κενό. Να μη χαθούν ευκαιρίες από λανθασμένους χειρισμούς, από απουσία σχεδίου, από έλλειψη ουσιαστικής επαφής με τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων.

Αν κάτι με κινεί, είναι η ευαισθησία μου απέναντι σε όσα βλέπω να μη γίνονται, σε όσα μένουν πίσω, σε όσα αξίζουν καλύτερη τύχη. Και αν η κοινωνία, με καθαρό και συλλογικό τρόπο, ζητήσει κάποια στιγμή να αναλάβω έναν πιο κεντρικό ρόλο, τότε αυτό θα το σταθμίσω με σοβαρότητα, ταπεινότητα και βαθύ σεβασμό απέναντι στον τόπο.

Προς το παρόν, παραμένω παρούσα. Ενεργή. Σε διάλογο με την κοινωνία. Και αφήνω τα μεγάλα ερωτήματα να ωριμάσουν εκεί που πρέπει: στην ίδια την αναπνοή της κοινωνίας.